30.11.2010 - Pokhara

Terug in Pokhara na vijf dagen trekken door de Himalaya in het gebied van het Annapurna massief. In twee dagen van 1200m naar 2900m hoogte gelopen over ruwe rots treden of nog ruwere rots ondergrond. Een loodzware tocht, tenminste voor ons reken daarbij dat ik redelijk vlot last kreeg van wat hoogte ziekte verschijnselen, maar op de derde dag stonden we voor 06:00u op Poon Hill op 3210m en keken naar de zonsopgang op de pieken van het Annapurna massief. Maar een extra rustdag was nodig om ons, vooral mij, weer voldoende in conditie te krijgen voor de terugtocht.

Maar begrijp me goed we hebben enorm veel plezier gehad met elkaar en onze gids en drager. De tocht ging van bergdorpje naar bergdorpje en de leefomstandigheden van deze mensen zijn voor onze begrippen onbegrijpelijk minimaal maar toch veel vrolijke en hartelijke mensen tegen gekomen.

Ons begrip van “basic accommodation”  is een paar stapjes bijgesteld. In ons laatste inderdaad wat eenvoudig onderkomen was alleen een “bucket douche”, ofwel je krijgt een emmer een ketel heet water en een steelpan. Toen ik later nog even lag te lezen probeerde een hele familie muizen over mijn schouder mee te lezen, maar gelukkig maakte zij `s nachts niet al te veel herrie.

Morgen terug naar Kathmandu met waarschijnlijk hetzelfde oude gammele twee motorige vliegtuigje waar we mee gekomen zijn en waar met wat moeite wel achttien mensen in kunnen. Bestuurd door twee cowboys zo tussen de toppen van de bergen ook wel apart.

Zie ook Renée´s blog en straks de foto´s op Panoramio.

23.11.2010 - Varanasi de heilige stad

De nachttrein van Agra naar Varanasi, een reis van iets meer van 12uur, was een ervaring in de orde van eens maar nooit meer. Je moet het eens gedaan hebben, drie bedden hoog en het grootste deel van de nacht zelfs meer mensen dan slaapplaatsen, wil je iets begrijpen van hoe dat kan lees maar eens iets na via de reisplan pagina.

Maar in de loop van de ochtend ontstond iets meer ruimte en hebben we ons vermaakt en verbaasd met een Italiaans stel. blij dat we de avond ervoor nog op het station in Agra met ons Guest house in Varanasi afgesproken hadden dat we opgehaald werden, prettig als na zo'n reis iemand met een bordje met je naam zwaait.

Rahul Guest House, ons verblijf in Varanasi is een eenvoudig maar voor ons perfect plekje, net even ten zuiden van de stad aan de oever van de Ganges. We eten op een dakterras met volledig zicht op de stadsrand aan de Ganges, een onwerkelijke plek.

De avond van onze aankomst zijn we nog naar een ceremoniële vuurdans uitvoering aan de oever geweest. Zeker een toeristische aangelegenheid maar de setting uiteraard zo dat we toch geboeid waren.

Van ochtend weer eens vroeg opgestaan, om halfzes zaten we in een roeiboot om langs de stadsrand te varen terwijl de Hindoes hun ochtendrituelen uitvoeren. Je kijkt, verbaast je en probeert te bevatten, maar de veelheid aan indrukken is overweldigend.

Ik weet niet hoe met woorden over te brengen, maar stel je de volgende dingen allemaal tegelijk voor; mensen wassen zich in de rivier, dompelen zich een aantal maal onder, nemen een slok en nemen wat water mee voor het bezoek straks aan de tempel. Daarnaast zijn een aantal mensen de was aan het doen, nog steeds door slaan op speciale vlakke stenen. Begrijp goed, de rivier is zo vervuild dat ik mijn handen niet eens in het water durf te steken. Even verderop worden enkele mensen aan de oever gecremeerd en de restanten de rivier in gestrooid, overigens reine doden, kinderen, doden door een slangen- of koeienbeet worden ingezwachteld zo de rivier in geschoven. Op enkele meters afstand van dit alles varen tientallen bootjes, zoals wij, met toeschouwers. De foto's geven misschien een indruk, maar de setting en de chaotische muziek moet je er dan alsnog bij denken.

Na deze tocht flink ontbeten en een toer langs enkele belangrijke tempels gemaakt. De complexiteit van het Hindoeïsme voorkomt dat je het echt gaat snappen, maar we begrijpen in ieder geval dat het niet eenvoudig is het goed te doen. Niet zo belangrijk want fouten zijn menselijk.

De rest van de dag vrij rustig doorgebracht, want morgen alweer op weg naar Nepal.

Lees ook Renee haar blog en de foto ga ik proberen zowel hier als op Panoramio (zie www.dvanthof.nl) te zetten, mogelijk daar wat meer. Het lijkt dat we het hier voor elkaar gaan krijgen voor we afreizen, maar garanties zijn er niet.

Groeten uit Varanasi, laat op de avond onder een volle maan met uitzicht op de Ganges en de stad waar de geluiden worden gevormd door vuurwerk en gemengde Indiase muziek.

21.11.2010 - Agra, de Taj Mahal

Welkom in Agra de stad van de Taj Mahal.
Gisteren avond aangekomen en na een hapje eten was het tijd voor een dutje.Niet alleen tijd maar we waren er ook wel aan toe.

Maar van ochtend voor zonsopgang opgestaan en naar de Taj Mahal gewandeld in een ontwakende Indiase stad op zich al een belevenis. De Taj is het mooist in het veranderende ochtend licht dus vandaar onze vroege actie.

De overgang van de chaos en de hectiek van de stad naar de rust en grootsheid van de Taj is op zich minstens zo indrukwekkend als het bouwwerk zelf.

De dag verder doorgebracht met het bezoeken van de andere bekende plaatsen van deze stad waarbij eigenlijk steeds dezelfde gevoelens naar boven kwamen. Het contrast tussen de stad en de monumenten en hoe is het mogelijk dat de ontwikkeling van dit land zo is blijven hangen. Voor ons onbegrijpelijk blijven dingen als de koeien die in de stad leven en vrij baan hebben, maar ook honden doen een rustig dutje op de rijweg en neem van mij aan dat het druk en hectisch is, maar ze lopen echt maar een klein risico.
Daarnaast wonen er in onze buurt een behoorlijke groep apen die van dak naar dak en binnenplaats hun kostje bij elkaar stelen, niets is veilig.

Van avond met de nachttrein naar Varanasi, de heilige stad voor de boedisten maar vooral voor de hindoes, aan de rivier de Ganges.

Reizen met Renee is een genot en zo samen gaat het lekker en eenvoudig. Kijk ook naar haar blog voor haar eigen indrukken en foto’s. Voor de foto’s we doen ons best maar de omstandigheden zijn bizar primitief ook nu zitten we naast elkaar in een internet cafee van 1,5 bij 4m, het toetsenbord hapert bij iedere aanslag en de internet snelheid is zodanig dat je de bits ongeveer kunt tellen. Hoort allemaal bij de “ervaring”.

20.11.2010 - Eerste dag in Delhi

Nu lokale tijd 09;30u dus na een ontbijtje zitten we gezelling naast elkaar achter een paar computers of iets wat daar op moet lijken in een hok, maar we hebben "contact".
Vandaag lukt alleen een stukje tekst, de eerste foto's moeten nog even wachten, maar ze komen en geven als altijd de sfeer beter weer dan woorden.

Gisteren begon het met een vlucht uit Moskou met twee uur extra vliegtijd, achteraf bleek dat Delhi gesloten was door mist en mijn vlucht de eerste was die lande alle eerdere waren uitgeweken, dus niet klagen maar blij zijn.
Tijd verschillen en vliegtuig gewoonten hadden veroorzaakt dat ik gerekend in lokale Indiase tijd 's nachts om 03:00u aan het diner zat. rijst met kerry en "prut", m'm glaasje wijn ontbrak slechts.

In de hal wachte een enthousiaste roodharige nederlande met een duidelijk India's stempel in outfit me op, ja dat was natuurlijk Renee. Heerlijk elkaar weer te zien en samen er op uit te trekken.
Dat zijn we dan ook maar gaan doen, met de metro (mensen massa onbegrijpelijk) naar centrum van Old Delhi en daar door het oude gedeelte onze weg gezocht naar de bezienswaardigheden. Zeker we hebben geprobeerd zelf de weg te vinden maar waren van te voren kansloos. Heel wat van de oude stad gezien, onbegrijpelijke chaotische achterbuurten waar je kansloos verdwaald. Geen probleem toen we moesten toegeven het niet meer te weten een riskja genomen en ons laten brengen.

O ja de mist trok in de loopt van de dag steeds verder op en 's middags perfect weer, lekker warm maar niet heet.

Stel je voor een grote en grootse moskee waar Renee in extra jurk pas naar binnen mocht en wij minstens net zo'n bezienswaardigheid waren als de moskee. Daarne direct door naar het Red Fort, inderdaad per fiets riskja, van klein opgezette dingen hielden ze in die tijd niet. Groot en uitgestrekt complex waar een tijdje rond geslenterd hebben en wat foto's geschoten. Renee blijft tot haar ergenis een bezienswaardigheid waar vooral de jonge mannelijke groep graag foto's van en mee maakt. Op de een of andere manier ben ik minder interessant.

,s Avonda lekker gegeten in de buurt van een "modern" winkel gebied, tot Renee's opluchting zo "modern" dat we geacht werden met mes en vork te eten en niet met onze handen. Had ook mijn voorkeur. De avond hebben we op een dakterras dat uitkeek op de oude wijken onder het genot van een paar biertjes elkaar sterke reisverhalen zitten vertellen tot de tent sloot. Heerlijke avond maar opstaan was van ochtend wat lastig.

Nu gaan we onderweg naar nog een beroemd bouwwerk, de Lotus Moskee en dan vanmiddag per trein opweg naar Agra, een paar honderd kilometers naar het oosten. Dus tot in Agra, met hopelijk de mogelijkheid wat foto's te plaatsen.

17.11.2010 - Blog weer geactiveerd